ตามรอย ครูศศิพร

มีคุณครูรุ่นน้องของครูน้อย ศศิพร ซึ่งเป็นผู้นำบทความมาให้นายบอนเผยแพร่ใน Mblog ได้เขียนบันทึกเล่าสภาพชีวิตของครูน้อย ศศิพรมาเล่าสู่กันฟัง เพราะเธอก็เป็นแฟนของ Mblog เช่นกัน


ขอคัดลอกข้อความของเธอมาเผยแพร่ให้อ่านกันเลย

///////


ชีวิตในวันนี้ของครูน้อย ศศิพร


เธออยู่บ้านชั้นเดียว ยกพื้นใต้ถุนสูง เป็นบ้านที่มีห้องนอน 1 ห้อง โดยพักอยู่ร่วมกับฉัน ในห้องมีเพียงตู้เสื้อผ้าแบบประกอบ 2 ตู้ที่ซื้อมาจากร้านค้าในตัวเมือง อีกมุมเป็นห้องครัว เก็บจาน ชาม และเครื่องครัวอื่นๆ ถัดออกจากตัวบ้าน เป็นราวตากผ้า

ครูน้อย มีแต่เสื้อผ้าชุดธรรมดาๆ เธอเคยมีกางเกงยีนส์มือสอง แต่พอซักตากไว้ ก็โดนขโมยไป แม้แต่ถ้วยชาม สก๊อตไบร์ทที่วางไว้หลังจากล้างจานเสร็จ ยังโดนขโมยบ่อยๆ เพราะบ้านไม่มีรั้ว อยู่ในหมู่บ้านหลังโรงเรียน เวลาที่ครูน้อย ได้เสื้อผ้าชุดใหม่ เดี๋ยวนี้เวลาซัก ต้องไปขอตากเสื้อชุดใหม่ที่บ้านเพื่อนครูอีกหลังหนึ่ง ซึ่งไม่มีใครกล้าเข้าไปขโมย

สำหรับการนำบันทึกจาก mblog มาให้นักเรียนได้จับกลุ่มอ่านนั้น เธอจะใช้ internet จากร้านอินเทอร์เนตคาเฟ่มากกว่า ที่โรงเรียนไม่มีโอกาสได้ใช้เลย ดูเหมือนว่าครูเจ้าของห้องคอมพิวเตอร์จะหวงเครื่องมาก และเธอก็ไม่ค่อยมีเวลาว่างในช่วงเวลาทำงานเลย จึงต้องไปเช่าชั่วโมงร้านอินเทอร์เนต 15 บาท/ ชั่วโมง เมื่อเปิด mblog แล้ว ครูน้อยจะ save หน้าแรกของ mblog ทันที แล้วไล่เปิดหน้า2 3 4 ....ต่อๆไปเรื่อยๆ ให้เสร็จภายใน 1 ชั่วโมง และมีเวลาใช้สัปดาห์ละ 2 ครั้ง โดยต้องเดินทางนั่งรถสองแถวเข้าไปในตัวอำเภอที่มีร้านอินเทอร์เนต และวันเสาร์ในบางสัปดาห์ที่เข้าไปขายดอกไม้ในเมืองกาฬสินธุ์ จะมีเวลาได้เปิด internet ดูบ้าง

เมื่อ save มาแล้ว จะนำมา print ที่บ้าน มี printer เก่าๆตัวหนึ่ง แต่ก่อนจะเอากระดาษใช้แล้วที่ด้านหนึ่งว่าง เอามา print บันทึก mblog ให้เด็กได้อ่านกัน ต่อมา ทางโรงเรียนไม่ยอมให้กระดาษใช้แล้ว เพราะรวบรวมชั่งกิโลขาย จะได้เงินเข้าโรงเรียน ครูน้อยเลยต้องให้เด็กๆ มาล้อมวงอ่านจากจอคอมพิวเตอร์บ้าง หรือ เป็นคนอ่านให้ฟังจากหน้าจอเหมือนการเล่าเรื่องให้ฟังที่ตรงชานบ้านพัก เด็กหลายคนมานั่งฟัง บางคนเอาสมุดมาเขียนชื่อเรื่อง ให้คะแนน และบอกว่า ชอบเรื่องไหนมากกว่ากัน จนครูบางคนเห็นภาพนี้แล้ว ดูเหมือนครูน้อยกำลังสอนพิเศษ....


ความจริงแล้ว เวลาช่วงเย็นๆที่ให้เด็กมานั่งฟังเรื่องจาก mblog ครูน้อยสามารถใช้เวลานี้ ไปขายของที่ตลาดสดหาเงินมาเพิ่มได้ แต่เธออยากทำตรงนี้มากกว่า กับการเล่าเรื่องจาก mblog ให้กลุ่มเด็กๆ เกือบ 10 คนที่มานั่งฟังทุกๆเย็น.... นี่แหละค่ะ ชีวิตของครูน้อยในวันนี้

12 ธันวาคม 2550 เวลา : 10:42:00

ความคิดเห็นที่ 1
You are a good teacher ka K. Sasiporn.
โดย baglady เมื่อ 11 ธันวาคม 2550 เวลา : 16:36

ความคิดเห็นที่ 2
เป็นคนดีที่น่าชื่นชมจริงๆเลยค่ะ
โดย xanax เมื่อ 12 ธันวาคม 2550 เวลา : 10:58

ความคิดเห็นที่ 3
นั่นแหละค่ะวิญญานครูจริงๆเลย อย่างไรก็แล้วแต่ลูกศิษย์ต้องมาก่อนเสมอ :)
โดย sazzie เมื่อ 12 ธันวาคม 2550 เวลา : 12:02

ความคิดเห็นที่ 4
ขอยคุณคุณ baglady แทนครูน้อยด้วยครับ
โดย บอน sata1msu เมื่อ 12 ธันวาคม 2550 เวลา : 12:50

ความคิดเห็นที่ 5
ขอบคุณคุณ เมย์อีกคน :)))
โดย บอน sata1msu เมื่อ 12 ธันวาคม 2550 เวลา : 12:51

ความคิดเห็นที่ 6
ขอบคุณคนชื่อขึ้นต้นเดียวกับครูน้อยด้วยครับ :))))
โดย บอน sata1msu เมื่อ 12 ธันวาคม 2550 เวลา : 12:51

ความคิดเห็นที่ 7
...ขอยิ้มกว้างๆ^____________^ให้ค่ะ
โดย tomorrow เมื่อ 12 ธันวาคม 2550 เวลา : 13:57

ความคิดเห็นที่ 8
ช่างเป็นคุณครูที่น่ารักจังเลย...และยังมีชีวิตที่ทรหดมาก...สก๊อตไบรท์ยังอุตส่าห์หาย...โห...ลำเค็ญจริง...เป็นกำลังใจให้ค่ะ
โดย pijika เมื่อ 12 ธันวาคม 2550 เวลา : 14:34

ความคิดเห็นที่ 9
ครูก็ยังเป็นครู ข้าพเจ้าขอเชิดชูยกย่อง ด้วยจิตคารวะท่านครูน้อย แม่พิมพ์ของชาติตัวจริงค่ะ
โดย nelumbo เมื่อ 12 ธันวาคม 2550 เวลา : 23:37

ความคิดเห็นที่ 10
รู้สึกเขินหน่อย ๆ นะครับ ;)
โดย kooyik เมื่อ 13 ธันวาคม 2550 เวลา : 0:19

ความคิดเห็นที่ 11
น ่าชื่นชมมากเลยครับ พยายามต่อไปนะครับ ชีวิตต้องสู้ครับ ...อยากให้มีครูแบบครูน้อยเยอะนะครับ (ไม่เหมือนบางคนที่ดีแต่เปิดสอนพิเศษหาเงินเข้ากระเป๋า)
โดย dekchangs เมื่อ 13 ธันวาคม 2550 เวลา : 20:34


ที่มา http://weblog.manager.co.th/publichome/bon48/